پارت نود و ششم :
سینا خسته از مدت زمان طولانی تمرین، سرش را عقب انداخت و زیر نور گرم خورشید که ملایم تر از تابستان بود، نالید:
- زود تر تمرین را تمام کن، می‌خواهم بروم و غذا بخورم.
نیلرام لبش را مضطرب گزید و با آنکه می‌دانست تنها در حضور استادش می‌تواند تمرین کند، غران گفت:
- خب برو، مگه من جلوت رو گرفتم؟
سینا پف کشان چشم‌هایش را بست. این را بارها به او گفته بود، آنکه باید همیشه جلوی استا
لطفا صبر کنید...
آمنه
1این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد
بانوی پارسه خواهش میکنم دل نیلرام کمی نرم شود وکاری به ریوند نداشته باشد گرچه الان زخم روح نیلرام درست و اشتباه را تشخیص نمیدهد ولی میدانم ریوند عاقل هست و کاری به ضرر نیلرام انجام نمیدهد پارت عالی